رویکرد ارتقاء سلامت

تعریف ارتقاء سلامت

فرایند قادر کردن مردم برای افزایش کنترل بر تعیین کننده های سلامت و درنتیجه بهبود سلامت(WHO Ottawa charter) 

حرفه ی ارتقاء سلامت در امتداد و در پاسخ به جنبش بین المللی ارتقاء سلامت و جنبش جدید گسترده تر بهداشت عمومی  به وجود آمده است. 

حیطه اقدام ارتقاء سلامت

ارتقاء سلامت نه تنها اقداماتی را در جهت تقویت مهارت ها و توانایی های افراد هدایت می کند، بلکه اقداماتی را در جهت تغییر شرایط اجتماعی، زیست محیطی، سیاسی و اقتصادی برای کاهش تاثیر آنها بر جمعیت و سلامت فردی در برمی گیرد.

استراتژی های ارتقاء سلامت به یک مشکل بهداشتی خاص، و یا به یک مجموعه خاص از رفتارها محدود نمی شود. سازمان جهانی بهداشت، اصول و استراتژی های ارتقاء سلامت را به عنوان یک کل به انواع گروه های جمعیتی، عوامل خطر، بیماری ها، و در مکان های مختلف به کار می برد. ارتقاء سلامت، و تلاش های مرتبط با آموزش، توسعه جامعه، سیاست ها، قوانین و مقررات، همان طور که برای پیشگیری از بیماری های واگیردار، آسیب و خشونت، و مشکلات روانی معتبرند، برای پیشگیری از بیماری های غیر واگیر نیز اعتبار دارند.


وظایف پیشروان ارتقاء سلامت

حفظ و بهبود سلامت جمعیت از طریق کاهش بی عدالتی در بین جمعیت و گروه ها از طریق:

ایجاد سیاست های همگانی سالم

ایجاد محیط های حامی سلامت

تقویت اقدام جامعه

گسترش مهارت های فردی

جهت دهی مجدد خدمات بهداشتی 

موضوعات اولویت دار مداخلات ارتقاء سلامت

عوامل خطر بیماری های غیر واگیر از جمله بیماری های قلبی عروقی، سرطان و دیابت(تغذیه ناسالم، کم تحرکی، دخانیات، الکل و ...)

سوانح و حوادث (ترافیکی، غرق شدگی کودکان، حوادث حین کار)

مهارت های ده گانه زندگی(خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، روابط بین فردی، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات، تفکر خلاق، تفکر نقاد، مقابله با استرس)

ایدز و بیماری های رفتاری

زیر ساخت های لازم جهت اقدام

سیاستگزاری(فعال شدن کارگروه سلامت و امنیت غذایی استان)

پاسخگویی بخش های مرتبط با سلامت

اشتغال

رسانه و تبلیغات

اقتصاد(بودجه، مالیات و ..)

نیروی انسانی بخش سلامت

همکاری بین بخشی

مشارکت جامعه